+48 12 422 16 55 biuro@ptppd.pl

Podsumowanie III Sympozjum PTPPd 12-13.09.2009

W dniach 12-13 września 2009 roku odbyło się trzecie już Sympozjum PTPPd.

Tegoroczne spotkanie odbiegało od poprzednich strukturą zajęć. Tym razem zaproponowano pracę o charakterze warsztatowym a zrezygnowano z dotychczasowych prezentacji przypadków.

Sympozjum rozpoczęło się pracą w dwóch grupach, każda z nich przysłuchiwała się superwizji indywidualnej prowadzonej przez Rafała Bornusa w grupie pierwszej i Pawła Glitę w grupie drugiej. Celem pracy superwizyjnej na tle grupy było rozpoczęcie dyskusji na temat  roli, zadań i specyfiki superwizji procesu psychoterapeutycznego.
Zaraz potem R. Bornus i P. Glita superwizowali swoją pracę  w tych samych grupach korzystając z pomocy Moniki Miller-Nadolskiej i Tomasza Krupskiego. W ten sposób każda z grup mogła zaobserwować nieświadome procesy występujące podczas superwizji, dotyczące osoby występującej w roli superwizora.

Żywą dyskusję, która nastąpiła potem w każdej z grup moderowali Agnieszka Iwaszkiewicz i Andrzej Trzęsicki, którzy później podzielili się własnymi refleksjami już na forum plenarnym. W efekcie działania opisanej „drabiny superwizyjnej” mogliśmy przyjrzeć się specyficznym stylom superwizji, sposobom rozumienia psychopatologii pacjenta oraz sposobom rozumienia na czym polega wsparcie emocjonalne dla terapeuty podczas superwizji.
Interesująca była również obserwacja zmagań superwizantek, superwizorów oraz tak zwanych „super- superwizorów” z wchodzeniem w relację zależnościową i radzeniem sobie z pozycją autorytetu, zwłaszcza, że wszystko odbywało się pod obserwacją ponad trzydziestu par oczu w każdej z grup. Dodatkowo niektóre wnioski i refleksje pojawiające się tego dnia podczas dyskusji plenarnych jak i tych „kuluarowych”  odnalazły swoje odbicie w wystąpieniu Anny Król-Kuczkowskiej, która następnego dnia rano przedstawiała intersubiektywny wymiar superwizji  wg. E. Bermana.

Po przerwie kawowej wysłuchaliśmy wystąpienia Joanny Dziasek na temat roli superwizji w psychoterapii grupowej. Prelegentka przedstawiła opis pracy  grupowej prowadzonej pod jej superwizją z pacjentami Odziału Leczenia Nerwic i Zaburzeń Osobowości Kliniki Psychiatrii  Dorosłych prowadzonego przez dr Piotra Drozdowskiego w CM UJ. Wystąpienie Joanny Dziasek wywołało ogromne zainteresowanie. Dyskusja toczyła się wokół dylematów terapeutów grupowych i superwizorki oraz efektów ich współpracy. Pojawiło się też się wiele pytań dotyczących stosowanych na oddziale form pracy terapeutycznej. Przebieg wspomnianej dyskusji, zwłaszcza pytania sugerują, że warto w trakcie kolejnych sympozjów zająć się problematyką psychodynamicznej terapii krótkoterminowej oraz specyfiką pracy z grupą terapeutyczną.

Wspomniane tematy budzą duże zainteresowanie i jak się okazało są w PTPPd osoby posiadające w tej mierze bogate doświadczenie, warto więc zadbać, aby mogły podzielić się swoją wiedzą w przyszłości.
Po zamknięciu Sympozjum rozpoczęły się obrady Walnego Zgromadzenia, szczególnie doniosłe, bo połączone z wyborem nowych władz Towarzystwa. Wysłuchaliśmy sprawozdań z działalności odchodzącego Zarządu Głównego, które przedstawił prezes Janusz Kitrasiewicz oraz Rady Programowej zaprezentowane przez Zofię Milską-Wrzosińską.
Omówione zostały przyczyny niepowodzeń środowiska psychoterapeutycznego w dążeniu do uchwalenia ustawy o zawodzie psychoterapeuty. Za jedną z głównych uznano niezdolność środowiska do reprezentowania w miarę jednolitego i spójnego stanowiska podczas prac nad kształtem ustawy.

Przed wyborami przyjęliśmy zaproponowaną przez Zofię Wrzesińską-Milską zmianę w strukturze Rady Programowej, dotyczyła ona zmniejszenia składu Rady. W obecnej kadencji Rada Programowa składać się będzie z dziewięciu osób. Po wysłuchaniu sprawozdania Komisji Rewizyjnej, które przedstawił Jeremii Kośmicki, Walne Zgromadzenie przyjęło sprawozdanie i udzieliło absolutorium ustępującemu Zarządowi, następnie przystąpiliśmy do wyboru nowych władz statutowych.

Minione dwa lata dają istotne powody do satysfakcji PTPPd liczy sobie aktualnie  263 członków, posiada całkiem okazały dorobek organizacyjny z czerwcową konferencją na czele, pojawił się pierwszy numer Przeglądu Psychodynamicznego i wciąż pojawiają się nowe pomysły na działalność Towarzystwa.